..'M' by 'M' For 'F'..

kabul eder misin..?

birçoğundan daha mutlusun günlerce..

bir an geliyor, herkesten daha eksiksin..kalbin, acını aklına emanet etmiş..

bu hissin şarkısı da yok..

ikimiz de aşık olsak bile, aynı anda cesur olamıyoruz..

konuşunca bir şeylerin değişeceğine inandığım zamanlarda; evet, susmak öldürüyor..

ama bazen o kadar yanılıyorsun ki, anlamak için bildiğim her şeyi unutasım geliyor..

hep aynı şeyi düşünüyorum artık; bir şeyi söylemeni bekliyorsa, sus. İstediği dışında düşünebileceği her şeyi söylemiş olursun.. binlerce soru sorabilecek gibi hissedersin. ama hepsine yetecek bir “Neden?” bile fazla gelir..

bazen bilmem kaç kilometrelik Dünya’ya sığamıyorum.. kendi içime sığamıyorum.

yutkunsam geçecek ama yutkunamıyorum işte..

öyle zamanlarda herşey ‘bok’ gibi gidiyor..iştahım, uykularım, gülümsemelerim, nefes alışlarım.. hepsi gidiyor..

ama sen gitmiyorsun aklımdan.. her kelimeni kazıyorum beynime..

bana söylediğin her kelime.. sanki daha demin söylemişsin gibi.

iyi hissediyorum seninle.. kendimi bile seviyorum hatta..

kendimi anlayamıyorum bazen,ama tek bildiğim seni yanımda istiyor oluşum..

bazen canım yanıyor ama..

böyle gözlerim kızarır gibi oluyor ama hemen engellemeye çalışıp derin bir nefes alıyorum.. nefesim titriyor,bu kadar hissetmemeliydim seni.. bazen geçsin istiyorum ama bazen o kadar seviyorum ki içimdeki seni..

hiç geçme olur mu?

ben kendi içime sığdıramıyorum kendimi belki..

bazen nefes bile alamıyorum ama.. sen aldırmasan da çok kez..

sen kal olur mu?

hep kal..

ve aşk gurur için fazla kısa hatırla olur mu .. sustuklarımızla birlikte ..

kalbini kırdım özür dilerim .. kabul eder misin sevgilim ?

savrulurken raconun kırmızı pelerini o zarif öfkeye..

zaman ki sana hasta oldu,incelikli haytasın..

nüksederken raksını mahallenin maşallah-ı eyvallahı..

güzeldik be oğlum..

şimdilik ölümüne kadar hayattasin..

şimdilik,ölümüne kadar hayattasin!

Ruh ıkızı..

iki küçük kelime.. kocaman, nadir bir kıymet..

kimin hayatını yaşıyorsun sen? kendininkini mi? öyle mi? hep mi?

dursan baksan şimdi ne kadar kendin kaldın bu hayatta? kendinde ne kadar sen varsın?

dursan baksan şimdi, kendini ikna ede ede ne kadar yol gittin kendinden? “olması gereken bu” diye, “hayatın zaten pek fazla numarası yok” diye? “zaten daha ne olacaktı?” diye..”burası iyi, güvenli” diye diye diye diye…

ne kadar yol gittin kendinden kendine hikayeler anlata anlata? düşünsene, o hikayelerle ne kadar çok zaman oyalandın aslında başkasının olan hayatlarda?

oysa bir gün… kendine geri yürüyeceksin.. unutma..